Manipulatie, dwang en drang op het werk.

Manipulatie, dwang en drang op het werk. Dat is wat tot conflict heeft geleid bij mijn bijbaan. Zodra ik het gevoel heb dat mensen controle naar zich toe trekken, claimen of dwingen, gaat bij mij de alarmbel af en reageer ik uit mijn trauma respons en ben ik tijdelijk even niet voor reden vatbaar. Bij de een meer dan bij de ander. Afstand nemen helpt. En zeg nou zelf, in eerste instantie gaan we voor gelijk krijgen. Want gelijk krijgen voelt lekker! 

Verticale verhoudingen

Dat is lastig in een ondergeschikte positie zoals werkgever en werknemer. Zoals ik al schreef in mijn vorige blog: Jeugdtrauma en werk. Ook bij ouders en kinderen, patiënt en dokter kan er sprake zijn van macht en onmacht. Er heerst nog altijd een behoorlijke angststructuur. En terecht, want we hebben werk en inkomen nodig om ons van basisbehoeften te voorzien. Dan ga je niet zomaar in verweer. En je kunt wel onbedoeld in een trauma respons terecht komen, waar je helemaal niet van bewust bent. Waardoor je een collega of leidinggevende triggert en problemen ineens zo groot zijn dat je niet anders kunt dan buigen of vertrekken. En waarschijnlijk kom je dan bij een nieuwe baan in een soortgelijke situatie terecht.

De afspraak met teamleiding en collega

Na mijn gesprek met teamleiding en HR, is het zaak nog een gesprek te voeren met collega en teamleiding. Ik ben uit het rooster gehaald en mag niet eerder verschijnen voordat dit gesprek heeft plaatsgevonden. Je zult net zien dat er dingen gebeuren die wantrouwen oproepen. Bijvoorbeeld vlak voor het vorige gesprek met Teamleider en HR, toen zag ik ziek ben gemeld?. Gelukkig kon ik mijn rust bewaren en heb ik dit benoemt. De reactie was. “Oh, is dit niet met jouw overlegd? Nou, dat is niet de doelstelling van dit gesprek hoor.” Ik besloot toen deze opmerking los te laten en mij te focussen op het gesprek met teamleider en HR. De uitkomst is het plannen van een gesprek met collega en teamleider.

Planning van de afspraak

Het plannen van de afspraak verliep moeizaam. Ik kreeg geen keuze en werd uitgenodigd op tijdstippen waarvan men weet, dat die mij ongelegen zijn. Dus ik gaf aan dat ik op dat moment andere afspraken heb. Vervolgens kwam er weer een voorstel met keuze uit 1 op een tijdstip waar ik niks mee kan. Ik besloot aan te geven dat ik in mijn vrije tijd moet opdraven terwijl zij onder werktijd kunnen indelen. Daarbij gaf ik een reeks van beschikbare data. Nou, de reactie van teamleiding loog er niet om! Ik geef je nog een kans! Op een datum die ik zelf heb aangegeven en tevens op een tijdstip waar ik niet blij van wordt. Dus in plaats van dwars te doen en te reageren vanuit wantrouwen, deed ik een voorstel tot telefonisch overleg met teamleiding.

Het telefoongesprek

Ik was best nerveus. Ook al ben ik niet financieel afhankelijk blijft voor mezelf opkomen en beladen actie. Maar het is gelukt! “Als je zegt ik geef je nog 1 kans, doe ik het daar niet zo goed op. Als we uitgaan van wantrouwen betreft bedoelingen wordt het een rommeltje “.  Zo, dat was eruit! En..!? Er kwam begrip en een excuus. Tevens luisterde ik naar de teamleiding. Die vertelde zich in allerlei bochten te wringen om de afspraak te maken. Ik had een reactie gegeven waar zij, het niet zo goed op doet. En dus toonde ik begrip en excuus. De date die ik had aangegeven houden we aan op een iets later tijdstip. Dit geeft mij meer rust en vertrouwen.

Vertrouwen

Hierin is vooral het vertrouwen in mezelf belangrijk. “Zelfvertrouwen” Ik kijk vanuit een ander oogpunt naar de situatie en ben mij bewust van mijn trauma. Ik vermoed dat collega en teamleiding zichzelf nog niet bewust zijn. Het is ook niet aan mij om hen dat te vertellen. Ik kan en mag enkel vanuit mezelf praten, zonder te veel persoonlijke informatie te geven die tegen mij kan worden gebruikt. Daarvoor heb ik veiligheid nodig en mag ik mezelf beschermen. Nog lang niet iedereen is in staat de controle zo ver te laten vieren dat “horen en wederhoren haalbaar is”. En zolang ik me veilig voel bij mezelf, kan ik die reacties uit onvermogen beter hanteren. Ik heb een keuze.

Trots

Tevens ben ik trots op mezelf! Ik heb in dit hele proces andere stappen gemaakt dan ik eerder in een soortgelijke situatie deed. Ik heb andere stappen gemaakt naar collega. In plaats van mij onderdanig aan de afspraak te houden, ben ik  openlijk gevlucht. Dat is voor mij een spannende belangrijke stap voorwaarts. Want ik maakte een tegenbeweging. Dat was niet fijn voor collega en bleef niet zonder gevolgen, want die stapte naar de teamleiding. Tot overmaat van ramp ondernam ik ook nog een actie die de teamleiding triggerde. Oeps!

Bondje

Ik heb zelf bondjesvorming gecreëerd! Nu moest ik het gesprek aan met 2 boze personen. Niets verbind meer dan een gezamenlijke vijand, dus dat voelde als het hol van de leeuw.

Time out

Dus verzocht ik om ik een time out. Ik vroeg eerst een gesprek aan met teamleiding, want twee tegen 1 is kansloos en gemeen. Die zorgde voor haar eigen veiligheid door HR te betrekken. Je zelf beschermen is je goed recht!

Gesprek aangaan

En in plaats van te vluchten bij het plannen van een afspraak ben ik het gesprek aangegaan met teamleiding, omdat dit voor mij veilig genoeg voelde. Dit durfde ik in eerste instantie, helemaal in het begin van de situatie met collega nog niet. En misschien lukt dat in de toekomst ook niet. Niet iedereen is in staat te reflecteren op eigen gedrag.

Angst is besmettelijk!

Als iemand angst ervaart is er vernauwing van waarneming en inschatting van gezicht uitdrukkingen. Een neutraal gezicht wordt boos geïnterpreteerd en je gesprekspartner met angst kan jouw 0nbewust besmetten met die emotie. Net als kuddedieren zijn we opeens alert voor gevaar. Spieren trekken samen en de ademhaling gaat omhoog. Ook als er geen concrete realistische aanleiding is. Voordat we het weten zijn we in strijd en neerwaartse spiraal verwikkeld.

Wens van een angstkonijn

Mijn wens is dat we hier allemaal van kunnen groeien en leren. Ik hoef het niet voor hen op te lossen. Als iemand nog niet kan kijken naar zijn eigen verwondingen is dat enkel zout op een open wond strooien. Ik kan er met compassie naar kijken, want diegene zal telkens weer stuiten op dezelfde problemen. Voor mij was het belangrijk dat de teamleiding neutraal de afspraak in kan gaan met mij en collega. Dat kon ik alleen bewerkstelligen door mijn grens aan te geven. Dat is iets anders dan bondjesvorming en de teamleiding aan mij kant proberen te krijgen.

Macht over jezelf

Narcisme op de werkvloer, manipulatie, dwang en drang, macht en onmacht. Trauma is verweven in de hele maatschappij. Wees je bewust van het feit dat als iemand grote behoefte heeft om alles onder controle te houden. En een dwangmatige afweer heeft ontwikkeld. Diegene waarschijnlijk ooit in stressvolle omstandigheden ieder houvast heeft gemist. En zal alle overlevingsstrategieën en middelen inzetten vanuit een gevoel van urgentie uit het verleden. Dat mag je begrenzen. En hen proberen met de realiteit naar het hier en nu te brengen. Met de moed van een angstkonijn. En mits het veilig is!!!! Je mag jezelf beschermen. Wees zintuigelijk scherpzinnig. Soms zwem je in een vervuilde vijver en is vertrek naar een schonere vijver de beste optie.

Want soms zijn intenties nu eenmaal down right evil!
(Billy talent “Hanging out with all the wrong people)

Het leren (h)erkennen, onderscheiden, benoemen en hanteren is een heel proces. Pas op impulsief dingen te gaan ondernemen die je nog verder in de penarie brengen of je nog verder terug te trekken in schaamte en schuld. Het is echt niet gemakkelijk als je geplaagd wordt door onbewuste dynamieken. 

klik hier voor contact. Ik kan je begeleiden bij de valkuilen op jouw pad.