Wanneer zijn mannen een goede man?
Wanneer zijn mannen een goede man? Het lijkt mij reuze ingewikkeld om in deze tijd man te zijn. Wanneer ben je een goed genoeg man? Ik ben altijd blij te zien dat er steeds meer mannen aanwezig zijn bij cursussen en trainingen gericht op persoonlijke ontwikkeling. Iedere keer ben ik weer zwaar onder de indruk hoe veel verdriet en leed er in deze mannen leeft. Want zeg nu eerlijk, we kennen het allemaal: “Grote jongens huilen niet!” Veel mannen hebben geleerd hun emoties te onderdrukken. Je hoeft geen tranen met tuiten te huilen. En veel mannen zijn helemaal gestopt met voelen of voelen zich verward. Vrouwen onderdrukken gevoelens ook vaak en aangezien vrouwen meestal eerder hulp vinden bij emotionele onderdrukking, wil ik deze blog specifiek aan mannen wijden.
Grote jongens huilen niet!
Ik hoor het mijn moeder nog zeggen tegen mijn jongste zoon. Grote jongens huilen niet! Woest was ik. Ik was toen al begonnen met het bestuderen van emotionele ontwikkeling. Natuurlijk mogen ook grote jongens huilen als ze pijn voelen! Generatie op generatie is deze overtuiging overgebracht en zorgt nog altijd voor veel onnodig leed. 
Er was totaal geen begrip voor het leed van jongens en mannen en dat brengt nog steeds veel verwarring. Veel mannen hebben geen idee hoe ze verdriet mogen uiten, maskeren met macho gedrag of schieten door in klagen of de slachtofferrol. Ik ben dan ook blij verheugd met het aantal mannen dat de weg weet te vinden naar mijn praktijk!
Gisteren ontving ik weer een fantastische inspirerende review van een reuze lieve en goede man waar ik heel trots op ben!:
Hallo,
Een aantal maanden geleden heb ik ook de weg weten te vinden naar de praktijk van Coja.
Ze had een stukje in de krant geschreven en dat kwam mij ter ogen en besloot toen contact met haar op te nemen.
Ik ben nu 2x per mnd voor consult en beleef daar mooie sessies en boeken goede resultaten.
Een oprechte vrouw , mensen mens, met passie en liefde voor haar vak.
Zeer betrokken met haar cliënten, neemt de tijd! en geeft je de ruimte, veel kennis, interactie tijdens sessies.
Ik ben onder behandeling voor rouwverwerking van overlijden partner, trauma / narcisme, assertiviteit.
Lieve Coja, als je dit leest, ga zo door zodat meer mensen de weg naar jou praktijk weten te vinden.
Spiegeltje
klik hier voor het artikel in de krant
Een goede man heeft compassie voor zichzelf.
Een goede man heeft compassie voor zichzelf. Hij kan zich kwetsbaar opstellen zonder in de slachtofferrol te vervallen. Maar wat als je als man gezien en geleerd hebt dat je als man wel boosheid en agressie mag uiten. Of in plaats van kwetsbaar te verwoorden wat er in je leeft, vlucht voor negatieve gevoelens omdat ze zwak zijn? Hoe verander je dat? Het leren herkennen, erkennen en verwoorden van je gevoelens en de verlangens daarachter kan een heel proces zijn. Dit geldt overigens ook voor vrouwen en die hebben veelal geleerd, dat “lieve meisjes niet boos worden, maar wel mogen huilen” Dus als een vrouw in tranen uitbarst, zou het zomaar kunnen zijn dat ze ingehouden woede uit. Hoe ingewikkeld is dat voor een man om in te schatten!?
Tegenstrijdige boodschappen.
Met de tegenstrijdige boodschap is het dus niet verwonderlijk dat mannen niet meer zo goed weten hoe “een goede man” te zijn. Door de emancipatie van vrouwen worden vrouwen steeds onafhankelijker. Waar een man vroeger de financiële macht had is er op dit gebied meer gelijkwaardigheid. Goede ontwikkeling. Jonge mannen nemen ook steeds meer zorgtaken op zich waardoor er meer balans ontstaat in een gezin. Ook een goede ontwikkeling En hoe zit dat emotioneel? Herken je het dat je vader kwaad boos thuis kwam, ontlaadde bij je moeder en zijn het slikte. Of zijn emoties werden ontladen op de kinderen in de vorm van straf en of kritiek?
Wat als je een goede man wil zijn en geen idee hebt hoe je dat doet?
Wat als je graag een goede man en vader wil zijn en geen idee hebt hoe je dat doet omdat je geen goed rolmodel hebt gehad? Want kinderen ontwikkelen hun gedrag niet door te luisteren naar wat jij zegt, maar door te observeren wat jij doet. Wat als je een narcistische ouder hebt gehad, die totaal geen oog had voor jouw natuurlijke 
behoeften? Zowel de vaders als de moeders hebben een belangrijke rol in de ontwikkeling van mannen. Het gedrag van moeder is veelal bepalend hoe een jongetje zijn toekomstige partner behandelt. De relatie van moeder met vader en tot het kind beïnvloed de normen en waarden van het jonge mannetje. Vader is het rolmodel, zijn gedrag wordt gekopieerd of verworpen. Maar, als je het gedrag van vader afkeurt, hoe dan wel?
Het gaat niet om wat er is gebeurd in je jeugd, het gaat erom wat er niet is gebeurd.
Ieder kind heeft basisbehoeften en het geboorterecht deze basisbehoeften vervuld te krijgen. Dat wil niet zeggen dat dit altijd gebeurt. Sterker nog, aangezien veel ouders zelf emotionele analfabeten zijn, kunnen ze deze behoeften niet herkennen, niet erkennen en dus ook niet helpen vervullen. Niet omdat ze het niet willen, meestal simpelweg omdat ze geen idee hebben. Mijn moeder is bijvoorbeeld emotioneel verwaarloost omdat toen zij twee maanden oud was, haar zusje van acht jaar oud plotseling overleed. Haar moeder, mijn oma, was in de rouw en niet emotioneel beschikbaar voor mijn moeder. Mijn moeder kon echt niet troosten! En het ergste is, omdat zij mij niet kon troosten en mijn vader dat ook niet kon, omdat hij dat niet geleerd heeft op een adequate manier. Ik dat bij mijn jongens ook niet kon. Het viel niet mee toen ik dat besefte, want natuurlijk wilde ik een goed genoeg moeder zijn, die haar kinderen zo veel mogelijk van alle behoeften voorziet. Dat deel is mislukt. Gelukkig staat er ook veel goeds tegenover. Vooral dat ik het op latere leeftijd besefte, ben gaan ontdekken en het alsnog aangeleerd heb.
Niemand is te jong of te oud om te leren emoties te hanteren. Wel te koppig of te angstig en dat is zonde, want een leukere wereld begint bij jezelf. Er is iets aan te doen.