Wat is een innerlijk kind?
Een innerlijk kind? Toen ik het voor het eerst hoorde vond ik het belachelijk! Ik ben niet meer zwanger! Hoezo een innerlijk kind in mijn buik!? Inmiddels weet ik beter. Stress kan een enorme invloed hebben op onze spijsvertering! Het zenuwstelsel wordt door angst onmiddellijk geactiveerd om de darmen te legen of door vernauwing gezonde spijsvertering te belemmeren.
Met een innerlijk kind wordt, kort door de bocht, ons zenuwstelsel bedoelt. Je buik en je darmen worden ook wel het tweede brein genoemd. Gevoel gaat altijd voor ons denken uit. Want gevoelens ontwikkelen we al als we als baby in de baarmoeder groeien. Ons brein wat in staat is tot denkend vermogen, wordt pas ontwikkeld na de geboorte. Het is geen letterlijk kind in ons. Het zijn de ervaringen die zijn opgeslagen op gevoelsniveau, waardoor we soms overspoeld kunnen worden omdat de beweging die wij toen wilde maken nog onmogelijk was. Maar ook de blijdschap en creativiteit en vermogen tot genieten.
Ontwikkeling van het innerlijke kind
Hoe het innerlijk kind zich ontwikkeld is afhankelijk van vele factoren en het bepaald ook grotendeels hoe ons denkend vermogen zich ontwikkeld. Heeft je moeder een fijne zwangerschap en is je vader een goede voorziener van alles wat jullie nodig hebben? Dan worden er geluk hormonen aangemaakt en dobber je daar lekker op mee. Is de zwangerschap stressvol, door zorgen worden er stress hormonen aangemaakt. Dus daar begint je basis voor veiligheid al.
Innerlijk kind en hechting
Het innerlijke kind is de ontwikkeling van je innerlijke belevingswereld. Wordt je als baby voldoende gevoed, verschoont, verzorgd en getroost? Dan gaat de productie van geluk hormonen door en kan je een veerkrachtig brein ontwikkelen. Want je leeft in een wereld waar je van je behoeften wordt voorzien. Is de ouder emotioneel afwezig of zelfs fysiek betekend dat veel stress voor een baby’tje, die volledig afhankelijk is om te overleven. De stress hormonen zorgen voor verbindingen in de hersenen die gefocust zijn op gevaar! Het baby’tje stopt met uitreiken, want de hulp komt niet en huilt zichzelf in slaap. Zo werd het vroeger aangeraden: “Lekker laten huilen, dat is goed voor de longetjes”. “Anders verwen je ze alleen maar!”
De magische wereld van het innerlijk kind
Kinderen leven rond de acht of negen jaar in een magische wereld. Ze geloven dat sinterklaas met een paard op het dak kan lopen. Op een zekere leeftijd gaan ze daar aan twijfelen en komen ze in een realistischere fase terecht. Omdat ons zenuwstelsel in deze eerste magische jaren ontwikkeld nemen we de ervaringen van de kindertijd innerlijk met ons mee, zonder daar altijd een concrete herinnering aan te hebben. Kinderen leven in hun magische denken tevens in een wereld van “alles of niets” en “voor altijd of nooit!” “als, …, dan…”
Volwassene en het innerlijk kind
Als volwassene dragen we dus een innerlijk kind in ons in de vorm van ons zenuwstelsel met ervaringen waar we niet altijd levendige beelden of herinneringen aan hebben. Over het algemeen kunnen we goed functioneren in het dagelijks leven. En soms gebeurt er iets waar we nog geen verklaring voor hebben waardoor we reageren op een manier die niet in verhouding is tot wat er werkelijk gebeurt. Dat is een trauma respons. Een nare ervaring zorgvuldig verpakt en opgeslagen in ons onderbewuste. Iets of iemand herinnerd ons aan de nare ervaring die we als kind niet konden verwerken en plop! Het innerlijk kind kaapt ons gezonde verstand in het hier en nu en zuigt ons naar het verleden waar we nog niet bij machte waren om te handelen of in rampspoed naar de toekomst. Doordat een ervaring in de jeugd te heftig was heeft dit beschadigde deel zich afgesplitst en terwijl jij fysiek en mentaal verder ontwikkelde is iets in jouw achtergebleven in je emotionele ontwikkeling. Dit deel beseft niet dat je hier en nu als volwassen in staat bent om dit te hanteren. Het is in paniek!
Het innerlijk kind onder je hoede nemen
In therapie oefenen we met verbinding herstellen met je innerlijk kind zodat je het onder je hoede kunt nemen. Door de verticale verbinding met jezelf te maken, kun je gezonde zelfsturing aanleren door een goede moeder en een goede vader voor jezelf te leren zijn. Een goede vrouwelijke energie, van begrip, compassie, troost en verzorging. Een goede mannelijke energie van bescherming, aanmoediging en grenzen. Je gender identiteit staat hier buiten. het gaat enkel om de energie. Dat proces begeleid ik met veel liefde en plezier. Ook bij mezelf, want er komen nog steeds dingen op mijn pad waardoor ik uit balans raak
Mijn innerlijke kinderen aan het roer.
Vanwege mijn lege nest heb ik veel tijd over. Omdat mijn werk vrij solistisch is, mijn man afwezig en wij vrij afgelegen wonen, heb ik bedacht te solliciteren voor een bijbaantje. Ik heb een plek gevonden waar ik me welkom voel en voor wil inzetten, binnen bepaalde grenzen die niet overeen komen met de wensen van mijn toekomstige werkgever. Met een 0 uren contract, mag ik zelf bepalen welke diensten ik wil opvullen. Ideaal, want dan kan ik het combineren met mijn praktijk omdat dit voor mij prioriteit heeft. Er wordt een flexibiliteit van mij verwacht die ik niet wil geven. Paniek in de tent!
Jong innerlijk kindsdeel en mijn puber
Een jong innerlijk kind deel voelt zich heel bang. Dit deel is bang ongehoorzaam te zijn en de leidinggevende boos te maken. De puber in mij voelt zich opstandig! Dat ga ik mooi niet doen. Want ja, vaak zijn er meer innerlijk kindsdelen tegelijkertijd actief. In plaats van deze gevoelens uit de weg te gaan en te piekeren over “oplossingen”. Ga ik met mijn innerlijk in gesprek. Ik heb zelfs twee schriften waar ik deze gesprekken opschrijf. Ik vraag waar mijn jonge ik bang voor is. Stel haar gerust met de feiten, troost en begrip. Beloof dat ik ervoor zal zorgen om het in goede banen te leiden. Ook met het puberdeel in mij ga ik innerlijk in gesprek. 
Die is erg bang en dingen tegen haar zin in te doen en kwam in opstand. Ook dit deel stel ik gerust en verzeker haar dat we enkel doen wat voor ons fijn en haalbaar is. Omdat dit ook beter is voor het geheel. En anders doen we het gewoon niet, want ik laat mezelf niet meer in de steek. Ik kan kijken naar andere mogelijkheden die beter passen. Natuurlijk moet er soms sprake zijn van discipline en wel met behoud van mezelf. Inclusief alle delen in mij die zich willen laten horen. Dat leeft een stuk prettiger zodat ik een keuze ervaar omdat ik op mezelf kan vertrouwen!