Angst hanteren

Angst hanteren. Een spuitje om de angst voor behandeling te vermijden is er in mijn geval niet bij. Een hondje kunnen we niet uitleggen wat er gaat gebeuren en dat het zo over is. En als ik grom of bijt maak ik wel indruk en dat dat is niet helemaal de indruk die ik wil maken. Hoe doe jij dat dan wel, mevrouw Coja de therapeut?

Gebruiksaanwijzing

In de voorgaande blog schreef ik iets over de gebruiksaanwijzing van onze hondjes en hoe zij verschillen in gebruiksaanwijzing. Daarvoor over heb ik geschreven over het verschil in risico profiel wat gedrag en keuzes beïnvloed. Mijn antwoord is dus eenvoudig: “Nosce te ipsum” In het Nederlands: “Ken uzelf”. Om mezelf te leren kennen moet ik mezelf eerst tegenkomen. Je hebt wel kunnen lezen dat dit tijdens mijn genezingsproces regelmatig gebeurt! En ten tweede: “Hoe ga ik met mezelf om?” Wat zeg ik tegen mezelf op een moment dat ik een emotie ervaar?

Mijn risico profiel

Mijn risicoprofiel is momenteel positief. Mede door persoonlijke ontwikkeling. Genetisch weet ik niet precies hoe ik bedeeld ben. Ik weet wel dat ik een gevoelige aarde heb. Sensitief betreft sfeer, begrip en zorgzaamheid. Intense belevening en snel overprikkeld. Er is sprake van kenmerken van persoonlijkheidsstoornis betreft emotieregulatie binnen mijn gezin van herkomst. Dat heeft uiteraard invloed gehad op mijn ontwikkeling. Daarnaast heb ik in mijn vroege jeugd akelig trauma ervaren en waren mijn ouders niet altijd emotioneel beschikbaar. Dus ik ben wel stressgevoelig en alert. Ergens is er ook iets heel goed gegaan in mijn leven want ik ben prima in staat tot veilig gehechte relaties, wederkerigheid en heb altijd al voldoende gevoelens van veiligheid en gelukervaring. De aanmaak van neurotransmitters die hiervoor zorgen is prima op gang gekomen. Tevens voldoende knuffels in het dagelijks leven. Mijn huidige leefomstandigheden zijn op mijn gezondheid na een dikke plus. 

Hanteren van angst

Door de diagnose van kanker en de behadeling ervaar ik nu regelmatig angst. Op het moment dat ik vage antwoorden hoor en zie dat de verpleging of arts haar hoofd of ogen wegdraait. Voel ik lichaamssignalen die duiden op ongemak. Tevens bij het bericht van het bevolkingsonderzoek , ervaarde ik weer gevoelens van ongemak. Misschien naïef en ik dacht dat ik door de chemobehandeling enigszins beschermt was tegen meer van deze narigheid. De realiteit blijk anders. Er is geen garantie.

Herkennen en Erkennen van angst

Op het moment dat ik deze lichamelijke signalen herken als zijnde angst signalen geef ik toe dat ik angst voel. Ik vraag mezelf af: “Is het realistisch om bang te zijn?” Mijn antwoord is ja, het is realistisch. Ik dacht dat de volgende kuur lichter zou zijn en was in de veronderstelling dat ik door de huidige chemo behandeling beschermt was. Ik sta mezelf toe om angstig te zijn. Geen fijn gevoel, maar ja, we kunnen het niet mooier maken dan het is. 

Gevoel van angst hanteren

Het gevoel van angst voelde vrij groot. Het kan met me overspoelen en gaan overheersen. Geen goed idee. Dus ik zeg tegen mezelf: “iets in mij heeft angst” Op die manier wordt angst voor mij beter hanteerbaar. Als ik tegen mezelf zeg: “Ik ben bang” Is dat wat “ik ben” en kan ik helemaal worden opgeslokt. Als “iets in mij angst heeft” houd ik ruimte over voor iets anders. En wat ik heb kan ik los laten. Iets wat ik ben is onveranderbaar. Dus ik ben aardig en ik heb angst. Het lijken misschien woordspelletjes. Wat mij betreft is het een heel nuttig woordspelletje. Andere mensen hebben een andere gebruiksaanwijzing. Voor hen kan het nutteloze onzin zijn en zijn andere technieken weer beter. Daarom vind ik mijn vak zo leuk! Het is altijd anders.

Mind fulness

Ten slotte ervaar ik mindfulness als nuttig hulpmiddel. Niet de gedisciplineerde mind fulness van acht weken. Dat kan goed werken en voor mij is het te dwangmatig en tijdrovend. Het sluit niet aan bij mijn gebruiksaanwijzing. Ik beïnvloed mijn gevoelens van ongemak door vijf bouwstenen: Gedachten, vijfzintuiglijke waarnemingen, beweging, emoties, lichaam sensaties. Filmpje Pat Ogden. Hiermee maak in mijn persoonlijke positief beïnvloedende aanpassingen zodat de scherpe randjes van het angst gevoel af gaan en ik mijn gevoel van angst beter kan hanteren. Mijn angst mag er zijn. En ik stel het bij door andere gedachten, beelden, bewegingen, emoties of lichaamssensaties toe te laten ten compensatie, zodat ik in het hier en nu kan blijven.

Alwetende therapeuten en psychologen

En weet je, in sommige gevallen lukt het mij soms ook maar deels of niet. Soms kan een kalmeringstabletje of slaapmiddel uitkomst bieden op korte termijn om de cyclus te doorbreken. Ik dacht altijd dat therapeuten en psychologen zelf perfect zijn. Heb er ontmoet met een houding waarvan ik denk: Ja, de beste stuurlui staan aan wal”  of zoals mijn oudste zegt: “Those who teach can’t do”of “Doe zoals ik, dat bevestigd dat ik het goed doe!”. Ieder persoon is uniek met zijn eigen risico profiel en zijn eigen gebruiksaanwijzing. Er zijn geen standaard oplossingen. Ik beperk me tot mijn beleving en ervaring en hoop te inspireren.

Vrije week

Ik heb nu een week vrij van chemo. Het zit nog in mijn lichaam en de volgende toediening is pas vrijdag. Stel dat ik me de hele week druk ga lopen maken en angstig voel over hoe het zou zijn. Angst voor de toekomst kost mij bakken met energie die ten koste gaat van mijn herstel en weerstand. Die behandeling komt evengoed. Ik zit nu eenmaal in dit treintje en het alternatief om er nu uit te stappen staat mij ook niet erg aan. Wil ik vermoeid en zwak aan de volgende serie beginnen, of opgeladen, veerkrachtig en weerbaar? 

Opgeladen en weerbaar

Mijn antwoord is ” Zo opgeladen en weerbaar mogelijk” Dus laat ik de teugels wat vieren. Iets minder discipline en iets meer genot. Even geen standaard glas versgeperste sinasappelsap, lekker aan de koffie, chips en waar ik maar trek in heb binnen het redelijke. Geen dwangmatige gedisciplineerde wandeling en wel beweging. Even ontspannen en mezelf belonen voor hetgeen wat achter de rug ligt. Zo kan ik mijn angst hanteren en blijf ik mijn angst de baas. En volgende week de schouders er weer onder. Doorzetten hoort er ook bij. Alles op zijn tijd.

Angstig meisje

Een paar weken geleden, een dag voordat ik weer een chemo behandeling kreeg, zag ik een angstig meisje aan de arm van haar vader. Zij hield een arm stevig tegen zich aangedrukt. De ander hield haar vader haar hand vast. Het was bij het ziekenhuis Alkmaar. Ze liepen flink door. Het meisje brulde tijdens het lopen en het huilen door: “Ik wil dit niet!” Ik voelde inwendig meteen herkenning. Zo voel me ook onderweg naar het ziekenhuis! Dan wil ik ook brullen: “Ik wil dit niet!” Maar ja, als alle volwassenen dat gaan doen zien we wel een ander beeld op straat. Ik vroeg me af wat de reden zou kunnen zijn dat de vader haar niet probeerde gerust te stellen of troosten? Haar gevoel te erkennen. Wist hij zich geen raad?  Heeft hij zelf geleerd, pijn is fijn, bloed is goed. blog 41

Hond

Vandaag merkte we op dat de hond een tand door zijn lip had. Hij liep er achteraf al een tijdje mee want het was ontstoken. Mylo at goed, uit zijn bek ruikt hij nooit naar bloemetjes en zijn gedrag was ook niet anders. Het was dat de andere hond steeds aan zijn bek wilde likken en Mylo hem van zich afbeet. Ik dacht dat de jongste de rol van alfa wilde overnemen. Reuze irritant! Per ongeluk zagen we de wond. Mylo is een sensitief hondje en bij het knuffelen kan hij zich nog altijd maar moeizaam overgeven en ontspannen. Zelfs dan rukt hij zich los en gaat hij of spelen of springt weg! Bij straf gaat hij grommen en laat hij zijn tanden zien, dus wegsturen is zijn straf. Begrijpt hij heel goed. Mylo kwam bij ons toen hij al twee was, dus geen idee hoe het is ontstaan. Blijkbaar heeft Mylo een matig risico profiel van opvoeding, genen, hormonen en neurotransmitters uit blog 49? Als je zijn gebruiksaanwezig kent, is het een superhondje. Want als hij blij is springt hij bijna uit zijn velletje!

Dierenarts

In ieder geval wilde wij geen risico nemen om het zelf op te lossen. Het doet hem zeer en het zit in zijn bek, waar ook zijn tanden zitten. Mij niet gezien! Ik heb een klein wondje aan mijn vinger wat veel langzamer geneest dan normaal. Dat durfde wij niet aan. De dierenarts ook niet. Mylo ging blij mee. Hij heeft bij de dierenarts blijkbaar geen slechte ervaringen. De ingreep op zich was eigenlijk een fluitje van een cent. Na één poging om het zonder narcose te doen bleek het al snel geen haalbare kaart. Mylo voelt zich snel in het nauw en kan dan zeer imposant uit de hoek komen. Dus een prikje om dit angstige kind te laten slapen. Het vlees over de tand terug wippen en een prikje om hem te laten ontwaken. Daarna zo stoned als een garnaal, pootje over weer naar huis. 

De volgende reeks

De volgende reeks behandelingen zou lichter zijn. Als ik ernaar vraag krijg ik vage ontwijkende antwoorden. “Het wordt heel anders ervaren” of “Ja, nou, er zijn ook wel andere bijwerkingen” Terwijl het gezicht of de ogen worden weggedraaid. Op dit soort momenten komt bij mij het gevoel van het angstige meisje ook weer boven. Kunnen zij mij ook niet een prikje geven om in te slapen? Net als Mylo of BA van het A team, als hij moet vliegen?

Houvast

Ik wil iets zeggen over houvast in de zin van grip hebben, steun of geruststelling ervaren. Gisteren werd mij gevraagd: Hoe is het voor jouw om zo’n blog te schrijven? Ik kan in alle oprechtheid zeggen dat het me houvast geeft op moeilijke momenten. Als ik me erg rot voel en lichamelijk weinig kan ben ik in mij hoofd onderwerpen aan het creëren om over te schrijven. Dat leidt mijn aandacht af van de nare gevoelens. Het inspireert en de feed back die ik krijg verteld me dat het gelezen wordt en mensen er iets mee kunnen. Zo draag ik vanuit mijn bed toch mee aan het welzijn van anderen. Het schrijven van de blog is voor mij waardevol en ik doe het met liefde en plezier.

College.

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Ik ben weer begonnen met een nieuwe bijscholing. Het leuke is dat hierin wordt verklaard waarom het schrijven van de blog mij houvast geeft. Menselijk gedrag intrigeert me enorm. Inclusief mijn eigen gedrag en beweegredenen. Ik ben dan ook dol op series als Dokter Bull, Lie to me, Criminal minds en de Mentalist. Als ik ergens enthousiast over ben, heb ik een enorme drang om dat te delen. Voor de ene interessant, voor de ander irritant. Allemaal goed, je hoeft er niks mee, het mag. Ik hoop dat ik de les goed heb begrepen en zal het uitleggen in een notendop.

Notendop

Wat bezielt iemand om te doen wat ie doet? Wat we doen, doen we vaak onbewust. Ons gedrag wordt ook beïnvloed door anderen. Momenteel lees ik “Invloed, zes geheimen van het overtuigen door. Robert B. Cialdini. Geweldig! Hij beschrijft bij het hoofdstuk over schaarste precies de reactie van de “wappies” betreft Corona. De wappies vervallen in pubergedrag of peutergedrag: “Ik ben twee en ik zeg nee!” Hoe bewuster we zijn, hoe meer we ons eigen gedrag positief kunnen beïnvloeden. Dat geeft houvast.

Hormonen

Om te beginnen wordt ons gedrag deels gestuurd door hormonen. We hebben het knuffelhormoon en het stress hormoon. Als er genoeg knuffelhormoon wordt aan gemaakt voelen we ons prettig. Echter als er te kort knuffelhormoon wordt aangemaakt ervaren we meer stress. Dit puur lichamelijk. Ik zei het al in blog 34,knuffelen is zeer gezond! Bekijk filmpje

Neurotransmitters

Neurotransmitters zijn stoffen die boodschappen doorgeven. Er zijn er die boodschappen doorgeven van veiligheid of gevaar. Een boodschappen van geluk en welbevinden of ongeluk en misère. De productie van deze neurotransmitters is deels erfelijk bepaald en ligt in de genen. In een kort staartje van het gen voor geluk en welbevinden is minder productie mogelijk. Een langer staartje van het gen meer.

Relaties en omgeving

Daarnaast wordt ons gedrag voor een deel bestuurd door onze omgeving waarin we opgroeien. En belangrijke relaties, met name onze verzorgers. Als je in een omgeving opgroeit met verzorgers die gevoelig zijn en zich op je afstemmen, ervaar je een gevoel van welbehagen en ontwikkel je veel boodschappen van de neurotransmitters van veiligheid en geluk. En een  stabiele basisgevoel van welbevinden. Misschien niet helemaal realistisch, want er kan altijd iets gebeuren wat verstoord en gevoelsmatig heb je meer vertrouwen. Ervaar je minder stress. 

Onveilige omgeving

Groei je op in een onveilige omgeving ervaar je veel stress. En als je verzorgers ook niet in staat zijn de koestering te geven. Daar kunnen ouders een goede reden voor  hebben. Als er niemand is die de koestering oppikt, zal je meer boodschappen ontwikkelen betreft gevaar en ongeluk. Je ontwikkeld een minder stabiele basis. Je bent alert en ervaart meer stress. Trauma of misbruik op latere leeftijd kan deze ontwikkeling ook verstoren.

Ziekte en verlies

Als je genetisch kwetsbaarheid hebt meegekregen, je biologische huishouding ontregelt is en je verzorgers emotioneel afwezig waren. Sta je al lekker achter. En  hoe fijn je jeugd ook was, je erfelijk goed bedeelt bent en je sensitieve opvoeders hebt genoten. Op het moment dat ziekte of verlies zich voordoet verlies je tijdelijk je houvast. De realiteit is alles behalve geruststellend. Je houvast is ontwricht. Emotioneel, mentaal, lichamelijk, heeft dat invloed op gedrag. Als je weet hoe jezelf kan gerust stellen of je hebt je biologisch goed kunnen ontwikkelen, kun je de balans na verloop van tijd weer terug vinden. In het geval dat je basis ongunstiger is, kan dat lastiger zijn. 

Risico profiel

Er is bij menselijk gedrag dus altijd sprake van een risico profiel. Niet alleen een goede of slechte jeugd is bepalend. Het is optelsom en uitkomst van diverse factoren zoals erfelijke kwetsbaarheid, biologische regulatie van hormonen en neurotransmitters. De beïnvloeding van omgeving, relaties, geld, persoonlijke situatie en huidige omstandigheden die invloed kunnen hebben op hoe wij ons voelen en gedragen. En er is ook een neurotransmitter die ons helpt de ervaring van stress en pijn te verminderen, namelijk endorfine. Deze kunnen we zelf beïnvloeden.

Endorfine

Endorfine is een lichaamseigen morfine die angst vermindert en verlichting brengt. Inspanning door werk, seks of beweging wekt deze lichaamseigen pijnstilling op en kan een fijner gevoel geven. Klinkt helemaal logisch toch? Op het moment dat ik lichamelijk niets kan, aanraking en  contact te veel is, richt ik me op mijn werk gerelateerde bezigheden en creëer ik mijn verlichting van ongemak! Zo doe ik dat dus! Ook chocolade, daglicht, meditatie, lachen, massage, liefde kan de aanmaak van endorfine stimuleren. Nu moet ik ook weer oppassen, overdaad schaad. Dat kan weer ten koste gaan van relaties. Evengoed in verbinding blijven knuffelen!

Muziek

Muziek staat niet in het lijstje en ik ben er van overtuigd dat muziek ook een positieve bijdrage heeft op mijn gemoedstoestand. Met een muziekje op voelt een schoonmaakklusje lichter en van een vrolijk deuntje  zoals “Shine like a star” ga ik lekkerder mijn dag in. Op een goeie dag zoals vandaag. Heb ik tijd te kort! Omdat mijn tijd schaars is, stel ik mijn prioriteiten. Vandaag heb ik in plaats van mijn wandeling in de tuin gerommeld. Dat is ook bewegen en geeft mij een heel voldaan gevoel. Zelfs als het miezert, mijn tijd is nu tenslotte kostbaar. Voor ik het weet lig ik weer een paar dagen plat.

Aankomende week nog niet. Deze hele week mag ik bijkomen en herstellen. Ik verheug me zo! Ook de goede momenten geven me houvast!

Ik mis Coja

Het klinkt misschien stom en ik mis Coja. Ik mis mezelf zoals ik wil zijn. Dansen, lachen, dingen doen, niksen, een biertje in de zon. Ik mis Coja die zorgt voor het weekend gevoel. Net iets anders eten, uitgebreid of juist simpel. Een extraatje om het weekend gevoel te creëren en het gezellig te maken. Ik mis het geven.

Afhankelijk

Het akelige aan het afhankelijk zijn is voor mij dat ik niets terug kan geven. Gevoelsmatig is de balans scheef. Ik merk dat ik daar geïrriteerd door raak en daar kan ik nu ook niks mee. Mijn moeder zou zeggen: “huh, huh, huh, wat ben ik zielig!” Hier in huis lachen we ook: “Ik ben het alle zieligst van allemaal!”

Zwaar leven

Ken je “zwaar leven”  van Brigitte Kaandorp? Heel relativerend op dit soort momenten van dreigend zwelgen in zelfmedelijden. En ach, ik mag best even balen op zijn tijd. Het is ook allemaal wat.

Douchen

Neem nou het simpele ritueel van douchen. Waar ik mijn haar waste, uitspoelde, de crèmespoeling, liet inmasseren, mijn lichaam laat insoppen met zachte geurend schuim. Om daarna alle crèmespoeling en schuim weer af te spoelen. Dat nam gerust een beetje tijd. Tegenwoordig sta ik zo weer met mijn handdoek in mijn handen. Klaar! Er is geen moer meer an.

Ik hou van mij

Ken je “Ik hou van mij?” van Harry Jekkers? Dat is op vele momenten nu de uitdaging voor mij. Ondanks de beperkingen van het moment het besef behouden dat ik van waarde ben. Want, als ik geen vuurtje voor mezelf heb, hoe kan ik dan een ander verwarmen? Dat vuurtje voor mezelf, daar de moed voor opbrengen, om dat te laten branden. Om te zeggen, mijn herstel en welzijn gaat nu voor. Ik neem daar verantwoording voor. Dat maakt uiteindelijk mijn leven lichter. Ik hoef Coja niet te missen. Ik hoef er nu alleen voor Coja te zijn.

Medicatie

Medicatie is weer op. Gisterenmorgen startte ik de dag wel lekker. Ik dacht dat de dip die ik s’ morgens vaak had te maken had met mijn ontbijt. En gisterenmorgen kwam ik er om elf uur achter dat ik mijn medicatie vergeten was te nemen. Nadat ik het toen wel had ingenomen ging ik dus knok out. Slapen, zweten en stinken. Eten en drinken staat tegen. De hele dag weer hondsberoerd. Blijft raar dat ik me ziek voel van de medicatie die me geneest?

Tegenvaller

Deze afgelopen behandeling was een tegenvaller. Het was de laatst van deze serie en in mijn hoofd was ik al bij de volgende, die over het algemeen als beter te verdragen wordt ervaren. Tegen René had ik zelfs al gezegd: “Deze duurt langer hoor”. Dat is de volgende keer pas! Bij de zware kuur sta ik met een uurtje buiten, de andere behandeling duurt twee uur. Bovendien had ik de vorige keer een fijne boost omdat ik net mijn certificaat had behaald. Ik ging er nu niet zo lekker in. Was bij voorbaat al misselijk! Bizar hoe een mind kan beïnvloeden. En dan iedere keer die knal van de medicatie. Het helpt tegen misselijkheid en dit keer stond mijn emmertje klaar naast mijn bed. Mijn lichaam vind het genoeg. Mijn hoofd ook!

Je ziet er evengoed zo goed uit?

Vorige week zei iemand tegen mij. “Je ziet er evengoed zo goed uit, helder. Ik begreep wat zij bedoelde. Vaak hebben mensen met kanker een grauwe huidkleur en afwezige blik. Ik lachte: “Ja, jij ziet me alleen heel kort als ik me goed genoeg voel”. Op momenten dat ik me niet lekker voel kruip ik mooi weg! Wat je hiernaast op de foto ziet, is er meer dan genoeg.

Wrevelig.

Vandaag voel ik me wrevelig. Het waait en ik vind alles stom. De honden doen vervelend. De emoties die ik in het begin van dit proces ervaarde veranderen. Het is niet goed of het deugt niet. Zo’n dag. Mijn irritatie die ik normaal kan omzetten naar daadkracht, zal ik op andere wijze moeten hanteren. Dan pak ik mijn telefoon en app wat rond met inspirerende mensen. Ga je nog iets leuks doen dit weekend? Op die manier leuk ik de dag een beetje op. De ene heeft een mooie foto sessie laten maken en deelt wat foto’s, de ander gaat een high tea ophalen om van te genieten met haar moedertje. Daar wordt ik weer vrolijker van! Beetje slap kletsen hier en daar, met de ander een wat ernstiger onderwerp. Weer anderen gaan soppen. Tja, hier stromen de wasmanden over. Het is schoon en de moeite van het opvouwen niet waard. Komt wel weer, nu effe niet.

Geen injectie meer en andere medicatie.

Het goede nieuws is, dat de injecties klaar zijn. En deze medicatie is afgerond. Voor de volgende kuur zal het anders zijn. Wellicht was de dosering achteraf toch iets hoger dan noodzakelijk? Ik wilde ook niet overgeven. Dat is tot dusver meegevallen. En ik blijf het waarderen dat er zorg is om me heen. Je zult dit als alleenstaande moeder hebben met jonge kinderen. Dan ben je helemaal verder van huis! Neemt niet weg dat leuk anders is en het kan altijd beroerder.

Pakketje

 En dan ontvang ik een pakket van de post vol met hoofddoekjes! Vrouwen die dit proces hebben doorleefd geven me via een vriendin hun petjes en Nisita neuszalf. Daar ben ik blij mee! Goeie tips en wensen. Zelfs een haarstuk! Echt superlief.  Sisterhood in de week van internationale vrouwendag. Het kleurt mijn dag nog weer een beetje vrolijker!

Bevolkingsonderzoek 

Bevolkingsonderzoek uitnodiging bij de post. Ik dacht eerst voor borstkanker, maar nee, baarmoederhalskanker. Dus ik bel de huisartsassistente om te vragen of dat nodig is. Ik ben door een Pat scan geweest en een MRI? Ik zit momenteel dik aan de chemo. En eigenlijk zit ik er niet zo op te wachten, want mijn slijmvlies is nogal geïrriteerd door de chemobehandeling.

Huisartsassistente

Het antwoord van de huisartsassistentie is duidelijk. Het één sluit het ander blijkbaar niet uit. Het uitstrijkje moet gewoon worden gemaakt. Jasses! Nou plan me maar in dan, het liefste morgen of overmorgen voor de volgende chemobehandeling. Dat kan, morgen ochtend, kwart over negen. Joepje.

Bloed afname.

We zijn  die ochtend al naar het ziekenhuis in Alkmaar geweest. Mijn jongste moest naar de ortho. En ik moest bloedprikken om te zien of mijn waarden in orde zijn voor de volgende ronde morgen. Normaal ga ik naar Den Helder, maar aangezien we toch naar Alkmaar gingen, kwam het goed uit. In Alkmaar is het aanzienlijk drukker bij de bloedafname. Waar ik in Den Helder rond deze tijd alleen in de wachtkamer zit, hooguit nog iemand. Zit nu de wachtkamer Corona vol. De helft van de stoelen wordt niet gebruikt.

Uitslag.

Aan het einde van de middag wordt ik gebeld door de afdeling. Bloed is prima in orde, klachten gehad? Ja, ik ben wel misselijk geweest en zware griep gevoel. En iets anders. Ik denk, ik gooi toch nog een balletje op. Ik ben uitgenodigd voor baarmoederhalskanker onderzoek. Is dat nu echt nodig? In principe wel. Dit onderzoek is subtieler. Het kan de onrustige cellen zien, wat niet op de scan te zien is. Ik geef aan dat mijn slijmvliezen nogal te lijden hebben. De verpleegkundige gaat het voor de zekerheid navragen bij de arts.

Terug gebeld over bevolkingsonderzoek

Ik wordt vlot terug gebeld. Voor mijn geïrriteerde slijmvliezen wordt een recept voorgeschreven. Normaal zien we dat in de mond. Inwendig moet ik lachen. Voor mijn mond krijg ik tijdens het infuus een ijsje. Kom maar op met je raketje! Dat zal een rommeltje geven. Maar goed, het uitstrijkje mag ik verplaatsen tot na de chemo. Het is nu niet relevant en wel doen in september. De afspraak bij de huisarts bel ik af. Op naar de laatste zware versie woensdag!

De laatste zware!

Ik zie er oprecht naar uit dat ik woensdag van de vier, de laatste zware versie toegediend krijg. Het schijnt dat sommige er wel zes krijgen! Ik denk dat, als je er in zit, dat het is wat het is. Ik ben heel blij dat ik deze fase kan afronden. De laatste medicijnen thuis van deze kuur. De laatste injectie in combinatie met de chemo! Hopelelijk straks minder misselijkheid en zware griep gevoel. Wel iedere week, dus het zal intensief zijn. Maar als ik Jaro naar school kan halen en brengen nu de middelbare scholen weer open gaan en het werk van René drukker wordt. Vind ik het allemaal best. Dan loopt het traject synchroon met onze prioriteiten en rommelen we er wel doorheen. Ik hoop een stukje zelfstandigheid terug te werven.

Inzichtkaarten.

Ik vind het leuk wat te delen over inzichtkaarten. Ik kan natuurlijk schrijven over hoe goed of hoe beroerd ik me voel en dat zou een beetje herhaling van hetzelfde zijn. Vandaar op het moment dat ik me best prettig voel, nu een stukje over een van mijn spirituele hulpmiddel:  Inzichtkaarten.

Inzichtkaarten

Inzichtkaarten zijn er vele soorten en maten. Van engelen kaarten, bomen, dieren tot psychologische inzichtkaarten. En ze hebben allemaal iets te vertellen. Het zijn suggesties of aanwijzingen die de moeite van het overdenken waard kunnen zijn. De boodschap is altijd opbouwend. Daarom vind ik ze leuk. Mijn voorkeur gaat uit naar moeder aarde kaarten.

Moeder aarde kaarten.

Moeder aarde kaarten zijn spirituele lessen uit indiaanse tradities. Daar begin ik meestal mee. Op een dag dat ik lekker heb uitgeslapen en rustig aan een kop koffie zit, pak ik de kaarten erbij. Je kunt een kaart trekken met een specifieke vraag. En meestal ga ik uit van het moment met de vraag hoe sta ik ervoor of wat is nu op mij van toepassing? Op de kaart staat een afbeelding en in het boek staat de lering en de toepassing. De lering verteld iets over de indiaanse traditie. In de toepassing staan een aantal aanwijzingen die zo abstract zijn omschreven dat er altijd wel iets in te herkennen is. Net als in een horoscoop. Echter, dit is geen voorspelling van wat staat te gebeuren. Het houdt een spiegel voor.

De kracht van het Vuur

Ik schud de kaarten en trek: “de kracht van het Vuur”. Het element vuur staat onder andere voor hartstocht en spontaniteit. Leuk! in het kort: Er wordt mij gevraagd mijn innerlijk vuur te herkennen. Ik kan mijn hartstocht voor het leven ondersteunen door alle Goede kracht die in mijn leven is te erkennen. En de bereidheid mezelf plezier en vreugde te verschaffen. Dat doe ik wel, toch? Al wat nodig is om de hartstocht te laten duren, is besluiten dat ik waardevol ben. Oké… Oude angsten voor intimiteit of bindingen kunnen beperkingen in relaties vormen. Uhhuh…. Ruim de angst op en je zult gereed zijn voor toekomstige relaties die meer de moeite waard zijn. Er wordt op aan gedrongen innerlijk vuur te gebruiken om ons leven met energie bij te vullen. Als je evenwichtig bent word het natuurlijke verlangen aangewakkerd om het leven te ervaren.

Eerlijk gezegd snap ik er soms geen bal van en kan ik het niet altijd direct plaatsen. Soms valt het kwartje later.

Wie gaat mij bij helpen?

Dan trek ik vaak nog een kaart uit het Medicijnkaarten boek. Wie gaat mij daarbij helpen? Ach, de wolf! De kracht van de wolf stelt de leraar in ons in staat tevoorschijn te komen. Om te helpen bij het begrijpen van het Grote Mysterie en van het leven.

Als je de wolf kaart hebt getrokken ben je waarschijnlijk in staat je persoonlijke kracht met anderen te delen. Voel je de kracht van de wolf in je tot leven komen, dan krijg je misschien zin om je kennis over te dragen. Wha! Je zou meest denken dat ik het op voorhand heb bedacht! Ik deel nogal wat in deze blog.

Druïden dieren orakel

Het Druïden dieren orakel heeft ook iets te vertellen over de wolf. Dit keer zoek ik de wolf erbij. Andere keer een andere volgorde of een andere kaart. Het maakt niet zo veel uit. Lekker intuïtief. Je kunt het niet goed of fout doen!

De wolf brengt een sterk gevoel van trouw, innerlijke kracht en intuïtie. En ook een leerproces. Soms moet je grenzen overschrijden, risico’s nemen, beperkingen van het “normale gedrag” overstijgen om te leren en te groeien. Omgekeerd ligt er achter angst voor eenzaamheid een grotere angst voor eigen kracht, weerbaarheid en macht. Leer deze te vertrouwen.

Feest van herkenning

Het is voor mij uiteindelijk weer een feest van herkenning. Misschien als je de blog gevolgd hebt, of mij goed kent, dat je het ook kan plaatsen. Misschien heeft het niet direct te maken met borstkanker en wel wat ik kan leren van mijn proces. En hoe ik dat weer door kan geven. Ik wordt er iedere keer weer vrolijk van om een kaartje te trekken en dat is goed voor mijn gemoedstoestand. Ook als ik een kaart trek die mij niet verteld wat ik wil lezen of er geen bal van begrijp. Dat komt later, of niet. Allemaal goed.

Spiritualiteit

Spiritualiteit is voor sommige mensen een beetje beangstigend. En misschien wel terecht als je kijkt naar films over sektes en onlangs weer het gezin in Ruinerwold. Een deel is realiteit. Dat zijn natuurlijk ernstige zaken. En ik hou me ver van dit soort praktijken. Echter brengen de spirituele zaken waar ik me mee bezig houd, veel steun. Spiritualiteit is voor mij niet alle verantwoording uit handen geven aan zogenaamde goden of het universum. In de hoop te worden gered en al mijn problemen zonder moeite worden opgelost.

Wat is spiritualiteit wel voor mij?

Spiritualiteit is voor mij juist eigen verantwoording nemen voor hetgeen wat op mijn pad komt. Keuzes maken in belang voor het geheel en mezelf. Wat ik aantrek en hoe ik kies daarmee om te gaan. Het is dat ik geloof dat toeval bestaat. Zeg eens eerlijk: Het is toch wonderlijk dat wij met ons mobieltje geluiden en filmpjes kunnen versturen? Waarom zouden we dan geen lijntje kunnen hebben met energie en aanwijzingen van onze voorouders, mensen, planten of dieren? 

Keuze

Heb ik een keuze gemaakt om kanker te krijgen? Heb ik het aangetrokken? Ben ik er zelf schuldig aan? Weet ik niet. Dat ik borstkanker heb, is een feit. Aan mij de beslissingen om het op te lossen. Wel of geen chemo behandeling te kiezen. En verantwoording te dragen voor deze keuze. Focus te leggen op herstel. Of door te gaan met dagelijks functioneren naast de behandeling. Dat gaan spirits niet voor mij doen. Daarvoor moet ik bij mezelf te rade gaan. Naar mijn PK oftewel, mijn persoonlijke kracht die mij drijft. Mijn levensenergie. Wat is op dit moment belangrijk voor mij? Een ritueel kan mij daar vaak inzicht bij geven.

De kracht van onze ziel

De kracht van onze ziel. Waar richt ik me op? Dat is wat ik aantrek. Als ik met mijn zaklamp in het donker loop en ik richt mijn licht op een vuilnisbelt. Wat zal ik aantrekken? Als ik mijn licht richt op de andere kant van de weg, waar een natuurgebied licht. Wat zal ik dan aantrekken? Wat voor gevoel en toekomst perspectief geeft mij dat? Is het zo simpel? Voor mij wel. Waar je in geloofd kan wel degelijk invloed hebben. Of zoals in NLP wordt gezegd: Als je denk dat je het kan, heb je gelijk. Als je denk dat je het niet kan, heb je ook gelijk. Wat trekt mij aan? Herstel En wat gebeurt er als ik me daar ook op richt? Dan voel ik me prettiger.

Achtbaan

In blog 19 beschrijf ik mijn  lichamelijke, mentale en emotionele achtbaan.
Blog 24 een stukje over krachtbronnen.
En in blog 22 een stukje over een holistische visie met onder de kop “mijn doel is herstel” een stukje over mijn connectie en affiniteit met de Keltische levensfilosofie, Druïden, ook wel heidenen of pagan genoemd  Er is een verband.

Holistische visie

Bij een holistische of integrale visie ga ik uit van vier niveaus die elkaar beïnvloeden. De eerste: Lichamelijk (lijf). Als tweede: Emotioneel(emotie). Ten derde: Mentaal(denken) en tot slot: Spiritueel (noem het intuïtie of energetisch). Lichaamssensaties, geven informatie over gevoelens, gevoelens beïnvloeden gedachten en andersom. Dat heeft weer invloed op lichaamssensaties.

Onderscheiden van gevoel

Om grip te krijgen op deze wisselwerking helpt het mij als ik onderscheid maak tussen mijn:  Lichaam sensaties, een kriebel in mijn, buik of een brok in mijn keel. Emoties, bang, boos, bedroeft of blij. Intuïtie, aantrekkingskracht. Gedachten, oordelen die pseudo gevoelens veroorzaken. Als ik weet waar het gevoel vandaan komt kan ik het checken met de realiteit. Wat ik voel is niet altijd de waarheid. Dit is harstikke ingewikkeld. 

Spiritueel niveau.

Terwijl ik op drie niveaus blog 19 enorme disbalans beleefde, was het op mijn spiritueel niveau rustig. Zoals Tijn Touber zegt: “In het oog van de orkaan, is het altijd stil.” Daarmee kan ik de onrust op andere niveaus beïnvloeden en hanteren. Door aanwezig te blijven in het hier en nu. Tijdens wandelingen zoals in blog 32 en 33, mijn binnenwereld en buitenwereld in stilte te onderzoeken. En betekenis te geven aan wat mij opvalt. Door zo veel mogelijk te leven in het ritme van de natuur. Signalen opmerken en er bij stil staan.

Westerse wereld

Ik heb nooit begrepen waarom de westerse wereld in de winter in het stikdonker opstaat om door te gaan met werken? Ik wordt daar namelijk niet productiever van. Dat heeft mij lang verward. Ik dacht dat ik niet oké was. Een appelboom gaat ook niet in de winter, bloeien of vruchten laten groeien? Voor mij is het spiritualiteit zo aards en praktisch als dat. Afwisseling van actie en rust. Leven met het ritme van de natuur. 

Spiritueel verlicht.

Jarenlang heb ik me afgevraagd wat men nou toch bedoelt met spiritueel verlicht of ontwaakt zijn?  Goeroes, religies, met allerlei verboden en geboden, , chakra’s, sektes, boeddha’s die uren, dagen, maanden mediterend op een kussentje? Heel knap en in de dagelijkse realiteit een dingetje om toe te passen. Ik kon er niks mee en bleef wel nieuwsgierig. Want ja, dat het geluk komt aanwaaien willen we allemaal wel. Halleluja! Inmiddels ben ik er wel achter dat het anders werkt. Spiritualiteit zorgt er niet voor dat je alles zomaar krijgt wat je wenst. Pijn, verdriet en worstelingen horen bij het leven. Ik noem het groeipijntjes. Het is niet zo dat je geen nare dingen meer meemaakt of geen pijn meer zal voelen. Het helpt om pijn en lijden te verdragen. Betekenis en richting te vinden.

Liefhebben

Ik denk nu dat “verlicht zijn” heel veel te maken heeft met mijn rugzak legen. Verwerken wat er is voorgevallen in het verleden. Verlies verwerken en weer onbevangen met de geleerde lessen te durven leven, vertrouwen en liefhebben. Met de kwaliteiten die ik wel heb, een bijdrage te leveren aan het geheel. Tevreden zijn met wat er wel is. Hetgeen wat op mijn pad komt, mijn lot,  te accepteren. Verantwoording te nemen hoe er mee om te gaan. De consequenties nemen van mijn keuze. Dat komt niet aanwaaien als ik met mijn armen omhoog in de tuin ga staan. Iedere vorm van een ritueel kan mij wel helpen, richting te vinden, focussen en bij het bekrachtigen van mijn intenties. : “Bewust zijn”

Lichamelijk, Mentaal, Emotioneel en Spiritueel niveau in balans.

Omdat de vier niveaus elkaar beïnvloeden kan het zo zijn dat als er disbalans is op het ene niveau, er een uiting is op een ander niveau. Vergelijkbaar met een waterlekkage. Als het dak lekt aan de linkerkant van het huis, kan het zijn dat we het zien aan de rechterkant, want water stroomt naar het laagste punt. 

De balans beïnvloeden.

De balans op de vier niveaus wil ik graag positief beïnvloeden. In mijn geval uit de kwaal zich op lichamelijk niveau in de vorm van borstkanker. Het wordt met chemo op lichamelijk niveau aangepakt. Net zoals ik het water aan de rechterkant met de lekkage van het huis zal dweilen. De lekkage aan het dak moet ook worden gerepareerd. Het kan maar zo zijn dat de werkelijke schade zich op emotioneel of mentaal niveau bevindt. Dat hoeft niet en aangezien daar ook daar onrust is, probeer ik dat tevens via mijn meest rustige niveau te beïnvloeden om balans te krijgen. Mijn spirituele niveau.

Concrete bijdrage van spiritualiteit

Concreet betekent dat ik voor mezelf op ieder niveau zorg door:
Lichamelijk: Kanker medisch te laten behandelen. Te letten op mijn voeding, beweging, rust, houding, luisteren naar lichaamssignalen en lichaamssensaties.
Mentaal: Realistisch denken. Mijn gedachten dusdanig te sturen door mijn emoties, oordelen en waarnemingen te checken met de realiteit. Afwegingen te maken, wat denk ik, wat vind ik, wat voel ik, alvorens te handelen. Informatie te vragen of op te zoeken. Hulp te vragen, met behoud van eigen regie. Prioriteit stellen.
Emotioneel: Gevoelens bij te sturen. Door bij angst voor de toekomst mezelf gerust te stellen. Pijn uit het verleden toe te staan en te doorleven. Troost op te zoeken bij iemand die veilig voor mij is gebleken. Of mezelf te troosten. Boosheid te uiten of om te buigen in constructieve kracht.
Spiritualiteit: Gebruik ik de spirituele wegwijzers of krachtbronnen die ik tot nog toe ken en prettig vind om in te zetten. Dat kan mediatie zijn, een ritueel, inzichtkaarten. Het kan zelfs de structuur van religie zijn of een verhaal uit de bijbel. Symbolische betekenissen van krachtdieren, planten of bomen. Ik struikel momenteel over de uilen. Wat hebben die mij te vertellen?

Ons moeder zou zeggen: “Baad het niet, dan schaad het niet.
Ons vader: “Leven en laten leven”

Gewicht

Gewicht is momenteel belangrijk. Ik mag tijdens de chemo beslist niet afvallen. Sinds ik thuis ben en veel tijd in bed doorbreng, is mijn gewicht toegenomen. Ik ben zogezegd een gewichtiger persoon geworden. Zo voelt het en zo ziet het eruit. Als ik onder de douche sta en ik kijk naar beneden zie ik een ander landschap dat ik gewend ben. Ik heb nooit een plat buikje gehad en na twee bevallingen was het al ietwat heuvelachtig. Dat tonnetje wat nu onder mijn bungelende borsten uitpuilt, heeft meer weg van een berglandschap. René grijnst. “Gelukkig heb je al een mannetje. Jij bent mijn mooie meissie”. Ik geloof hem op zijn woord. Want ik ben namelijk meer dan mijn lijf en of mijn haar. Zelf ervaar ik me nu vaak als in het lichaam van een oud dametje. Alles kost meer moeite. Oud, stram, stijf en nog geen 80! En op spaarzame heldere momenten, ben ik gewoon Coja, zoals mensen mij kennen, maar dan kaal.

Kale bolletje.

Mijn kale bolletje went. Het heeft ook wel iets grappigs de reactie van mensen te zien. Toen ik ging wandelen rond het geestmerambacht, waar het die dag erg druk was, moest ik er wel even over een hobbel heen. Ook met een petje op, is het zichtbaar anders dan anderen. Als ik erover praat raakt het me nog wel. Als er bezoek voor René in huis komt, zonder ik me af. Het is me te druk want over het algemeen wordt er heel luid gesproken. Ben zo blij met het nieuwe huis! Paar deuren dicht en ik zit heerlijk rustig. Ik wil soms best even gedag zeggen en wat klaar zetten voor koffie en of lunch. En dan zonder ik me weer af.  Ook in de winkels wordt het makkelijker. Ik focus gewoon op de boodschappen.

Petje

Met dit weer heb ik mijn ruiten winterpetje verruilt. Het is te warm. Nu draag ik mijn Mount Blue pet. Ik heb hem al jaren en nooit echt gedragen. Deze pet heeft een belangrijke betekenis voor mij. Het is een link naar mijn favoriete band Aerosmith en de leadzanger Steven Tyler. Steven is een echte artiest met ietwat bijzonder gedrag. Toen hij in een dorp kwam wonen waar geen restaurant was, heeft hij zelf een restaurant geopend met zijn gitarist: Mount Bleu. 

Bijzondere fase in mijn leven.

Ik ben er geweest in een bijzondere fase van mijn leven. Ooit ben ik betrokken geweest bij een theater agentschap. We waren in Boston voor de rechten van een theaterstuk Momologues. De schrijfsters hadden een tour helemaal speciaal voor mij georganiseerd langs de huizen van de bandleden en lunch in Mount Blue. Zo lief! Daar hebben we toen dit petje gekocht. Heel, heel leuke, bijzondere ervaring. Ik draag het nu met plezier. Door deze ziekte word mijn hele leven, van een halve eeuw lang, geëvalueerd en onder de loep genomen. Van mijn poëzie album, tot alle andere souvenirs. 

Aerosmith

Een van de nummers die ik het liefste van Aerosmith hoor is full circle. Met name de tekst: “I used to think that every little thing I did was crazy. But now I think the Karma cops are comin’ after you!!!!” Vind ik heerlijk om uit volle borst mee te brullen. Ik zie het zo vaak in mijn praktijk. Mensen die goed bezig zijn en door oordelen van anderen aan zichzelf gaan twijfelen. Nou: “Dream on, Dream until your dream come true!” Je bent het waard! Wat een ander vindt mag ie houden. Kinderen hebben daar een quote voor: “Wat je zegt, ben je zelf”.

Andere ongemakken

Misschien is het een beetje gek. En als de chemo kan zorgen dat mijn haar uitvalt. Wellicht kan het ook zorgen dat andere ongemakken verdwijnen? Zoals een kalknagel of andere vage klachten. Het lijkt ook wel of alle klachten die ik in mijn leven heb gehad worden aangetipt. Ik heb het gevoel alsof ik enorm koortsuitslag in mijn neus heb. Lichte oorpijn, keelpijn, door angina, zwangerschap ischias. Alles wordt weer even aangewakkerd. Zou het kunnen dat er naast kanker meer parasieten en oude shit wordt opgeruimd? Dat zou een mooi meegenomen zijn! Je kunt natuurlijk zeggen dat het niet realistisch is om zo te denken. Als blijkt dat het niet zo is, kan ik dat ook accepteren.

Gewicht en trots op mijn lijf

Dat mijn gewicht is toegenomen is wel goed. Als ik straks wel in een mindere fase kom heb ik iets om op terug te vallen. Dat tonnetje wat uitpuilt onder mijn bungelende borsten, wordt waarschijnlijk ook deels veroorzaakt door opgeblazen darmen. Het is nogal wat, dat wat mijn lichaam te verwerken krijgt. Ik heb iemand eens horen vertellen dat hij gezien heeft hoe en zakje chemo van het infuus stuk viel op de grond. De voelbedekking werd weggevreten…. Dat spul laat ik om de week in mijn aders stromen. Binnenkort iedere week. Hoe knap is het dat mijn lichaam dit aankan en verwerkt?! Dan maar iets meer gewicht. Een opgezwollen buik, snel overprikkeld en andere ongemakken. Onaantrekkelijke joggingbroeken dragen omdat ze niet knellen. En een poosje plat op zijn tijd. Ik vind het een wonder dat ik zo op mijn lijf kan vertrouwen.

Visite

Vind je het gezellig als ik effe bij je op visite kom? Zou gezellig zijn om je te zien ja en nee, bedankt. Het is me te veel. Ken je het gevoel dat twee of meer mensen tegen je praten en je het niet meer kunt volgen? Dat heb ik zo’n beetje de hele dag door. Ik kan echt maar een ding tegelijk. Bovendien wonen wij vrij afgelegen. Ik zou me bezwaard voelen als iemand een half uur heen en terug in de auto gaat zitten voor een kort bezoek waar ik mezelf mee overbelast. Voorlopig lekker contact op de app wanneer ik me fris en fruitig genoeg voel, is wat mij betreft voldoende. Persoonlijk contact komt wel weer als de tijd rijp is. Beschouw mij nu even als een rups, die aan het cocoonen is. Straks vlieg ik weer uit. Mijn moeder zei het ooit al toen zij haar ring aan mij gaf.

Jij vliegt uit.

Voordat mijn moeder overleed aan kanker gaf zij mij een ring. Zij zei: “Deze ring kreeg ik van mijn ouders toen ik uit huis ging. Ik geef de ring nu aan jouw. Jij gaat ook uitvliegen.” Ik begreep toen niet wat zij bedoelde. Ik was allang uit huis? En ik vond het wel een heel speciale boodschap. Het begon me langzaam te dagen dat zij het niet letterlijk bedoelde. Bedankt mama, heel erg bedankt. U bent weg en dichterbij dan ooit.

Gordijnen

Terug naar de visite. Vandaag werden de gordijnen gebracht en opgehangen door van der Plas. Gelukkig had ik een goede dag. En het contact met mensen, praten, koppie doen. Het is een hele klus. Honden oer druk! Bovendien rust de wet van Murphy op deze gordijnen. Late levering vanwege Corona, weeffouten. Alles wat zo’n beetje mis kan gaan, gaat mis. Wordt allemaal netjes opgelost, want dat het bedrijf wil goed werk afleveren. En het gaat niet vanzelf. Ik heb geen idee meer wat er een paar maanden geleden is opgemeten en afgesproken, betreft horren, spiegels of inloopmatten? Dat heeft je collega opgemeten. Oh, ook horren, oh, ook spiegels? Daar weet ik niks van, die zijn vast onderweg. Bel maar om te checken, dan doe jij het altijd goed. Het is zo’n dag! Heb ik weer.

Wasmachine

Dan, als de gordijnen hangen komen er twee man sterk, een chauffeur en een Pools/Engels sprekende monteur, om een kapot gevroren slang van de wasmachine in de schuur te vervangen. Honden oervervelend en druk. Bok koud in de schuur, dus ik ga naar binnen in huis. Een koudje oplopen moet ik nu vermijden. Heel gedoe om die slang te vervangen. De laatste paste. Dit zijn onderzoekskosten en wat kost die slang, 60 euro toch? De anders haalt zijn schouders op. Ja, we schrijven zestig euro op, plus het eerdere bedrag. Ik denk wat gebeurt hier? Het zal allemaal wel. Contant of pinnen? Kan het niet op rekening. Nee, dat gaat niet. Zucht, vriendelijke mannen en een vage toestand. 

Klaar

Klaar voor vandaag! Ik heb weer genoeg mensen gezien. Wat normaal met twee vingers in mijn neus gaat is nu allemaal een berenklus! Hiernaast kan ik geen visite verdragen. Dit zijn dingen die moeten gebeuren en het is meer dan genoeg. Ik vermaak me prima in mijn uppie en ben dankbaar voor alle lieve berichtjes, kaartjes en gekke filmpjes. Dat vind ik echt hartstikke fijn! Na mijn wandeling zie ik dat René bij huis is. Die wil ook zijn verhaal kwijt. Zijn werk begint weer aardig te lopen, dus hij moet enthousiast vertellen waar hij is geweest. Wat hij heeft gehoord  of gezien. Soms wat hij ervan vind, soms niet, dan mag ik ernaar raden. Als een stuiterballetje, breedsprakig en in tot in detail. Normaal, luister ik over het algemeen geduldig. En nu is hij als kers op de top, not amused about mijn verhaal over de wasmachine waar een lading bij komt kijken: Error !!!!!!!!!! Mijn hoofd kan dit niet aan.